Toetsen of Destine?

Zoals de titel al zegt, toetsen. Juist, deze week kennen ik en mijn medescholieren beter gezegd als de toetsweek. Het is te herkennen aan de trillende mensen, bleke gezichten of juist rode hoofden, ernstig slaapgebrek en geen eetlust. Je begint weken van te voren met leren [lees:dagen] tot diep in de nacht en bent onwijs gestrest omdat je het overzicht kwijtraakt. Ik dacht het deze keer anders te doen. Ik begon in de tweede week van de kerstvakantie met de boeken open te slaan en hulp te vragen van mijn ouders. Non stop doorgewerkt tot aan nu en vandaag ben ik tot de conclusie gekomen dat het helemaal niet uitmaakt of je een maand van te voren begint of een paar dagen, je verkloot ze toch wel. Niet allemaal natuurlijk, maar wel die natuurlijk nét het belangrijkst zijn. Ik was vandaag klaar met m'n toetsen en dacht, waarom heb ik hier weken voor geleerd? Alles wat ik geleerd had kwam er toch niet in voor, dus wat had het voor nut? Maar goed, ik zal denk ik niet alles helemaal verneukt hebben, althans dat hoop ik. Ik mag mij ondertussen weer voor gaan bereiden voor een boekverslag met presentatie voor volgende week, 3 pagina's Engelse woorden, ANW iets geval, Duits van het hele jaar, yes =']

Maar een troost, volgende wee dinsdag mag ik Destine en Only Seven Left weer gaan aanschouwen. Dat wordt intussen de 11e keer Destine alweer. Wat is de tijd toch snel gegaan. Ik weet nog dat ik in augustus 2008 op hyves wat bandjes aan het opzoeken was, voor de lol omdat ik toch niets beters te doen had met mijn tijd. Aantal leuke bandjes gevonden, in mijn muziek lijst gezet, nummers gedownload en die zo nu en dan eens luisteren. Toen kwam de show met Fall Out Boy, Meike ging erheen. Hoorde ik begin oktober dat Destine het voorprogramma zou worden, ik blij, want Destine vond ik wel een erg leuk bandje. Toen was ik wat meer over ze op gaan zoeken, ja hoor, ze hadden er een nieuwe fan bij. Toen kwam het aftellen tot 26 oktober en toen ik ze dan eindelijk zag was het pure liefde en ze waren ontzettend aardig!
Daarna kwam de show in Nijmegen in januari en daarna het opwachten op Schiphol toen ze terug kwamen uit Amerika samen met Sloff. Met alle familie en wij als enige fans was het toch heel lief dat ze ook naar ons kwamen.
Daarna nog meer shows en Schiphol en dan zijn we op dit punt aangekomen.
Ik heb ze zien groeien van een EP tot wat ze nu zijn en ze hebben echt iets bereikt om trots op te zijn, dus we kijken uit naar dinsdag!